ÖZETİ: Şirket faaliyetiyle ilgili olmadığı bizzat şirket yetkilisi tarafında ifade edilen giderlere ait katma değer vergisinin indirim konusu yapılamayacağı hk.

Temyiz İsteminde Bulunan: ............... Vergi Dairesi Müdürlüğü

Karşı Taraf: ............... Birlik Orman Ürünleri San. Ve Tic. A.Ş.

İstemin Özeti: Yükümlü şirketin 1992 yılında yasal defterlerine gider olarak kaydettiği ve indirim konusu yaptığı bazı faturalarla ilgili harcamaların ticari kazancın elde edilmesine ilişkin olmadığı dolayısıyla 3065 sayılı yasanın 30/d maddesine göre indirim konusu yapılmayacağı ileri sürülerek yeniden düzenlenen beyannameler sonucunda 1992/Mart ve Ekim dönemleri için kaçakçılık cezalı katma değer vergisi tarh edilmiştir. İstanbul 6. Vergi Mahkemesi 17.09.1996 gün E:1995/1663, K:1996/1227 sayılı kararıyla; katma değer vergisi indirimi kabul edilmeyen giderlerin ticari kazancın elde edilmesi ile ilgili olup olmadığı hususunun kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada irdelendiği, mahkemelerince verilen E:1996/748, K:1996/1230 sayılı kararda, 109.327.357.-lira tutarındaki söz konusu harcamaların, şirketin ...............’daki müşterilerine verdiği iftar yemeği, şirket yöneticilerin ve pazarlama elemanlarının konaklama gideri, işçi yemeği için koyun alımı, yılbaşı hediyeleri için yapılan harcamalar olması nedeniyle ticari kazancın elde edilmesiyle ilgili giderler olması sonucuna varıldığı, dolayısıyla söz konusu faturaların katma değer vergisi yönünden de indirim konusu yapılabileceği gerekçesiyle cezalı tarhiyatı terkin etmiştir. Vergi dairesi müdürlüğü, inceleme raporu doğrultusunda yapılan tarhiyatın yasaya uygun olduğu ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

Danıştay Savcısı: Zehra BİRDEN

Düşüncesi: İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdare Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulanan, vergi mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir.

Tetkik Hakimi: Erhan ÇİFTÇİ

Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay On Birinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık, yükümlü şirketin 1992 yılında yasal defterlerini gider olarak kaydettiği bazı faturalarla ilgili harcamaların şirketin faaliyetiyle ilgili olmadığı ileri sürülerek, söz konusu faturalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilmeyeceğinden bahisle yapılan cezalı tarhiyattan doğmuştur.

213 sayılı yasanın 134. maddesinde vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu belirtilmiş, 141.  maddesinde de, inceleme esnasında lüzum görülen hallerde vergilendirmeyle ilgili olaylar ve hesap durumlarının ayrıca tutanaklar ile tespit ve tevsik olunacağı, varsa ilgililerin itiraz ve mülahazalarının tutanağa geçirileceği hükmü yer almıştır.

Dosyanın incelenmesinden yükümlü şirketin 1992 yılı Mart, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında yasal defterlerine kaydettiği toplam 10 fatura ile 109.327.357.-lira tutarında harcamayı gider olarak beyan ettiği, bu faturalarda gösterilen katma değer vergisinin indirim konusu yaptığı, bu harcamaların konaklama, iftar yemeği, koyun alımı, giyim, kumaş ve hediyelik eşya alışları için yapıldığı, inceleme raporu ekinde ki tutanağın 16. maddesinde bu harcamaların kanunen kabul edilmeyen gider olduğunun şirket yetkilisi ile birlikte saptandığı, şirket yetkilisinin bu harcamalarla ilgili olarak, söz konusu giderlerin şirketin kayıtlarına sehven gider olarak kaydedildiğini, bu harcamaların şirket yetkili ortaklarının özel nitelikteki harcamalarından ibaret olduğunu, şirketin faaliyet konusu ile ilgili bulunmadığını ifade ettiği, tutanağın hiçbir itirazi kayıt konulmadan şirket yetkilisi tarafından imzalandığı, bu tespitler göz önünde tutularak söz konusu giderlere ilişkin katma değer vergisinin 3065 sayılı yasanın 30/d maddesine göre indirim konusu yapılamayacağı ileri sürülerek yeniden düzenlenen beyannamelere göre cezalı tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda vergi inceleme raporu ekindeki tutanağın hiçbir itirazi kayıt konulmadan imzalanması, tarhiyatın bu tutanaktaki tespitler dikkate alınarak yapılası ve katma değer vergisi indirimi kabul edilmeyen giderlerin şirketin faaliyeti ile ilgisinin bulunmadığının bizzat şirket yetkilisi tarafından ifade edilmesi karşısında, dava aşamasında söz konusu giderlerin şirketi faaliyeti ile ilgili olduğu yolundaki iddialara itibar edilemeyeceğinden cezalı tarhiyatı terkin eden mahkeme kararında yasal isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulüne İstanbul 6. Vergi Mahkemesinin 17.09.1996 gün ve E:1995/1663, K:1996/1227 sayılı kararının bozulmasına 19.03.1998 gününde oyçokluğu ile karar verilgi.

AZLIK OYU

İleri sürülen iddialar bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmediğinden temyiz isteminin reddi gerekeceği görüşü ile karar katılmıyoruz.