BİLANÇO ESASINA GÖRE  DEFTER TUTULMASI..
 
 ÖZETİ: İşletme hesabı esasına göre defter tutan davacının yıllık satış tutarının 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 177/1.maddesinde yazılı haddin %20’sini aşan bir oranda fazla olmaması durumunda bilanço esasına göre tutulması gerektiğinden söz edilerek re’sen tarhiyat yapılamayacağı hk.
 
Temyiz İsteminde Bulunan Taraflar: 1-............... Vergi Dairesi Müdürlüğü
                                      2-...............  
 
İstemin Özeti: Adi ortaklık halinde kasapçılık işi ile uğraşan davacının 1994 takvim yılında bilanço esasına göre defter tutması gerekirken işletme hesabı esasına göre defter tutması nedeniyle takdir komisyonu kararına dayanılarak adına re’sen salınan gelir ve geçici gelir vergileri, fon payı ile bunlara bağlı olarak kesilen kusur cezalarına karşı açılan davayı; olayda 1993 takvim yılı içinde elde ettiği hasılat tutarı 1.392.899.800.-lira olan davacını, Vergi Usul Kanununun 177/1.maddesinde belirlenen ve bankalar kurulu kararı ile tayin edilen 1.200.000.000.-liralık satış haddini aştığı, bu nedenle bilanço esasına göre defter tutması gereken davacının dönem matrahının re’sen takdir edilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, ancak takdire dayanak oluşturacak bir tespit yada araştırma yapılmadığı anlaşıldığından, birinci sınıf tüccarlar için belirlenen hayat standardı temel gösterge tutarı esas alınarak (beyan edilen matrah düşülmek suretiyle) bulunacak matrah farkı üzerinden tarhiyat yapılması gerektiği sonucuna ulaşıldığı, öte yandan 193 sayılı Kanunun mükerrer 120.maddesinde yer alan yıllık beyanname verme süresi geçtikten sonra geçici vergi aslı aranmayacağı, be vergiye gecikme faizi ve ceza uygulanacağına ilişkin hükme göre geçici vergi tarhiyatında yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kısmen kabul ederek kusur cezalı gelir vergisi ve fon payı tarhiyatını 65.375.000.-lira üzerinden tadil eden, geçici gelir vergisini kaldıran, tadil edilen matraha isabet eden geçici gelir vergisi üzerinden kesilen kusur cezasını onayan Kayseri Vergi Mahkemesinin 27.3.1996 gün ve E:1995/1119, K:1996/266 sayılı kararının; davacı tarafından, 1993 yılı satış tutarının, Vergi Usul Kanununun 180.maddesi uyarınca aynı kanunun 177.maddesinde öngörülen hadlerin %20 fazlasının altında kaldığı, bu nedenle kanunda öngörülen hadleri aştığından söz edilerek cezalı tarhiyat yapılmasında yasaya uyarlık bulunmadığı, davalı idare tarafından ise, takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatta yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir.
 
Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir.