ÖZETİ: Katma değer vergisi indirim hakkından yararlanabilmesi için alış belgelerinin yasal defterlere kaydedilmesi gerekmekte olup hasılat faturalarının yasal defterlere kaydedilmiş olması yeterli görülerek cezalı tarhiyatın kaldırılmasında isabet bulunmadığı hk.

Temyiz İsteminde Bulunan: ............... Vergi Dairesi Müdürlüğü

Karşı Taraf: ............... İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi

İstemin Özeti: 1988 yılı defter ve belgelerini inceleye ibraz etmeyen yükümlü şirketin katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeyerek adına Kasım dönemi için kaçakçılık cezalı katma değer vergisi salınmıştır. İçel 1. Vergi Mahkemesinin 29.11.1996 gün ve E:1994/388, K:1996/588 sayılı kararıyla yükümlü şirketin defter ve belgeleri üzerinde mahkemelerince yapılan inceleme sonucunda, tahsil edilen katma değer vergisine ilişkin faturaların yasal defterlere kaydedildiği anlaşıldığından tarh olunan katma değer vergisinde isabet görülmediği gerekçesiyle cezalı tarhiyat kaldırılmıştır. Vergi dairesi müdürlüğünce, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmeyen yükümlü şirket adına yapılan tarhiyatın 3065 sayılı Kanunun 29, 34, ve 54. maddelerine uygun olduğu ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir.

Danıştay Savcısı: Güngör GÖKSU

Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Tetkik Hakimi: Ünal DEMİRCAN

Düşüncesi: 3065 sayılı Kanunun 29/1-a ve 34/1. maddeleri uyarınca alış bedellerindeki katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, söz konusu belgelerin yasal defterlere kaydedilmiş olması gerektiğinden, hasılat faturalarının yevmiye defterlerine kaydedildiğinin saptandığından bahisle tarhiyatın terkini yolunda verilen kararda isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenle temyiz isteminin kabulüyle vergi mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay On Birinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 29. maddesinin 1/a bendinde, mükelleflerin yaptıkları vergiye tabi işlemleri üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak fatura veya benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebileceklerini öngörülmüş olup, aynı Kanunu’nun 34. maddesinin 1. bendinde, yurt içinden sağlanan veya ithal olunan mal ve hizmetlere ait katma değer vergisinin, alış faturası veya benzeri vesikalar ve gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmek ve bu vesikalar kanuni defterlere kaydedilmek şartıyla indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Bu hükümler karşısında, katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için indirilecek verginin, alış faturası veya benzeri belgeler ile gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmesi ve söz konusu belgelerin kanuni defterlere kaydedilmiş olması gerekmektedir.

Olayda, vergi mahkemesince yükümlü şirketin 1988 yılı defter ve belgelerinin incelenmesi sonucunda hasılat faturalarının yevmiye defterine kaydedildiği tespit edilerek tarhiyatın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, alış belgelerinin yasal defterlere kaydedilip kaydedilmediği, indirim konusu yapılan katma değer vergisi ile kayıtlardaki katma değer vergisinin aynı olup olmadığı hususları saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hasılat faturalarının yevmiye defterlerine kaydedilmesi yeterli görülerek tarhiyatın kaldırılması yolunda verilen kararda isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulüyle, İçel 1. Vergi Mahkemesi’nin 29.11.1996 gün ve E:1994/388, K:1996/588 sayılı kararının; yukarıda belirtilen hususlar göz önüne alınarak yeniden bir karar verilmek üzere bozulmasına 05.10.1998 gününde oybirliğiyle karar verildi.