Esas No : 1997/3769
Karar No : 1998/2137
DAMGA VERGİSİ
Özeti: Kurumlar vergisi beyannamesine göre yükümlü şirkete iadesi gereken tutarın, gelir stopaj vergisi borcuna mahsup işlemi sırasında damga vergisi kesilmesinin yerinde olmadığı hk.
Temyiz İsteminde Bulunan: ............... Vergi Dairesi Başkanlığı
Karşı Taraf: ............... Bankası Anonim Şirketi
İstemin Özeti: Yükümlü Kurum adına düzenlenen 26.09.1996 gün ve 1996/7461 takip numaralı ödeme emrini; dosyanın incelenmesinden, 1995 dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesine göre iadesi gereken tutarın, yükümlü kurumun 1996 yılının Nisan dönemine ait gelir stopaj vergisi borcuna mahsubu sırasında %06 oranında damga vergisi kesildiğinin anlaşıldığı, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu’nun 1. maddesinde, bu kanuna ekli I sayılı tabloda yazılı kağıtların damga vergisine tabi olacağının hükme bağlandığı, aynı maddede yer alan “kağıt” teriminin ise, yazılıp imzalanmak veya imza yerine geçen bir işaret konmak suretiyle düzenlenen ve herhangi bir hususu ispat ve belli etmek için ibraz edilebilecek olan belgeler olarak tanımlandığı, I sayılı tablonun IV/1-h pozisyonunda, kişiler tarafından belli parayı mutazammın olarak resmi dairelere verilen makbuz ve ibra senetleri ve resmi daireler hesabına ödenen paralar hakkında müteaddit nüsha olarak bankalara verilen makbuz senetlerinin mezkur dairelere ait nüshalarının %06 oranında damga vergisine tabi tutulmasının öngörüldüğü, anılan madde hükümleri uyarınca, bir kağıdın damga vergisine tabi tutulabilmesi için, bu kağıdın bir hususu ispat veya belli etmek amacıyla ibraz edilebilecek şekilde yazılıp imzalanması ve I sayılı tabloda yer alması gerektiği, I sayılı tabloda yer almayan kağıtların, imzalanmış ve ibraz edilebilecek nitelikte bulunsa dahi damga vergisine tabi tutulamayacağı, I sayılı tablonun IV/1-h pozisyonunda damga vergisine tabi tutulan kağıtların tek tek sayıldığı, mahsup nedeniyle düzenlenen kağıtların, bunlar arasında yer almadığı gibi, anılan tablonun diğer pozisyonlarında da damga vergisine tabi kağıtlar arasında sayılmadığı, zira, vergi dairesince mahsup işlemi sırasında Damga Vergisi Kanunu’nun 1. maddesine yer alan şartları taşıyan bir belgenin düzenlenmediği, mahsup işleminin idarenin bir iç işlemi niteliğinde olduğu, bu nedenle düzenlenen kağıttan damga vergisi alınamayacağı gerekçesiyle iptal eden Ankara 7. Vergi Mahkemesi’nin 07.02.1997 gün ve E:1996/1043; K:1997/193 sayılı kararının; Damga Vergisi Kanunu’na göre mahsup işlemi sırasında %06 oranında damga vergisi kesilmesinin yerinde olduğu ileri sürülerek bozulmasını istemektedir.
Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
Tetkik Hakimi: Mukaddes ARAS
Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay Savcısı: Ayla PERKTAŞ
Düşüncesi: Davacı bankanın vergi dairesi nezdinde doğan vergi alacağının borçlarına mahsubunun yapılması sırasında mahsubu yapılan tutar üzerinden %06 oranında uygulanan damga vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrini iptal eden vergi mahkemesi kararının temyizen bozulması istenilmektedir.
488 sayılı Damga Vergisi Kanunu’nun 1. maddesinde; bu kanuna ekli I sayılı tabloda yazılı kağıtların damga vergisine tabi olacağı hükme bağlanmış, aynı maddede yer alan “kağıt” teriminin ise yazılıp imzalanmak veya imza yerine geçen bir işaret konulmak suretiyle düzenlenen herhangi bir hususu ispat veya belli etmek için ibraz edilebilecek belgeler olarak tanımlanmıştır.
Olayda; davacının isteği üzerine vergi dairesi nezdindeki alacağının borçlarına mahsubunun yapıldığı anlaşıldığından, mahsuba ilişkin belgenin yukarıda açıklanan madde hükmü karşısında damga vergisine tabi bir kağıt niteliğinden olmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile ödeme emrinin iptali yolundaki vergi mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine; kararın onanmasına 28.05.1998 gününde oybirliğiyle karar verildi.